Ultrazvuk srca i ergometrija kao metoda otkrivanja koronarne bolesti

Ultrazvuk srca i ergometrija kao metoda otkrivanja koronarne bolesti Istaknuto

Ehokardiografija (ultrazvuk srca sa color doppler-om) je neinvazivna i bezbolna dijagnostička metoda u kardiologiji, kojom se dobija uvid u stanje srca i krvnih sudova srca. 

 

Primjena ultrazvuka srca sa color doppler-om  je neophodno u procenjivanju zdravstvenog stanja pacijenata sa sumnjom ili već dijagnosticiranom kardiovaskularnom bolešću (povišenim krvnim pritiskom, nepravilnim ili ubrzanim radom srca, bolovima u sredogruđu, brzim zamaranjem, epizodama gubitka svijesti, kod dijabetičara, bolesnika na hemo ili radioterapiji), kao i preventivno kod osoba koje imaju porodične i lične visoke faktore rizika za kardiovaskularne bolesti (gojaznost, pušenje, povišene masnoće u krvi, fizička neaktivnost itd).

 

Ultrazvuk srca sa color doppler-om sa novim tehničkim mogućnostima omogućava veliki broj informacija o srcu i srčanim strukturama, kao što su: dimenzije srčanih šupljina, dimenzije srčanog mišića, njegovu pokretljivost, ejekciona frakcija (EF), funkcija srčanih zalistaka, uvid u stanje perikarda (srčane kese).

Color doppler metoda omogućava uvid u brzine protoka krvi kroz srčana ušća i dijagnosticiranje  urođenih ili stečenih srčanih mana.

Ultrazvuk srca se izvodi tako što pacijent tokom pregleda leži na lijevom boku sa savijenom lijevom rukom u laktu, koju stavlja pod glavu. Ljekar sondom ultrazvučnog aparata na koji je predhodno nanio malo gela prelazi preko kože lijeve strane grudnog koša, pri čemu pacijent ne osjeća nikakav bol.

 

Ergometrija (test opterećenja) vrši se uz prethodni pregled i indikaciju kardiologa. Prilikom testiranja potrebno je predočiti svu medicinsku dokumentaciju. Na dan testiranja možete popiti jutarnju terapiju, no ne smijete piti kavu i pušiti. Također ne smije se uzimati hrana 2 sata prije samog testiranja, no nije potrebno da budete natašte. Testiranju treba pristupiti u prikladnoj odjeći i obući (preporučuje se trenirka i tenisice).

U upotrebi su dva protokola opterećivanja. Na biciklergometru koristi se kontinuirani test opterećenja sa povećanjem opterećenja za 25w svakih 3 min. Od testova na pokretnoj traci preporučuje se test po Bruceu. Oba testa podjednako su mjerodavna u kliničkoj praksi i medicini rada. Razlike postoje u visini pojedinog stepena opterećenja, vremenskom trajanju testa i angažovanosti mišićnih grupa u radu koje mogu dovesti do bitnijih razlika u rezultatitima testiranja. Zbog toga se rezultati testa na biciklergometru izražavaju u jedinicama potrošnje kiseonika, w i/ili kpm, a na pokretnoj traci jedinicama potrošnje kiseonika ili trajanjem testa. Preporučeno je takođe da visina testa opterećenja bude submaksimalna (85% maksimalnog pulsa za godine starosti i pol) ili simptomima ograničen test koji se prekida kod pojave relevantnih simptoma.